Montaż drzwi wewnętrznych wydaje się prostą pozycją w kosztorysie. Dopiero przy porównywaniu ofert okazuje się, że pod tą samą nazwą kryją się zupełnie różne zakresy prac i jakości wykonania. Różnice rzędu 100–150 zł na komplecie drzwi kuszą, ale potrafią zemścić się przy pierwszym otwarciu skrzydła. Problemem nie jest sama cena montażu, tylko to, co realnie się za nią kupuje – i jak wpłynie to na użytkowanie drzwi przez kolejne lata.
Dlaczego „cena za montaż drzwi” często wprowadza w błąd
W ogłoszeniach zwykle pojawia się lakoniczne „montaż drzwi: od 250 zł/szt.”. Brzmi konkretnie, ale bez doprecyzowania zakresu prac ta informacja ma niewielką wartość. Jedna ekipa w tej cenie wykona tylko podstawowy montaż w gotowym, równym otworze, inna doliczy do rachunku każdą dodatkową czynność: od podcięcia skrzydła po wypełnienie szpar pianką.
Problemem jest też mieszanie pojęć. Dla części wykonawców „montaż drzwi” oznacza osadzenie ościeżnicy i zawieszenie skrzydła. Dla inwestora – często cały komplet czynności: przycięcie ościeżnicy, montaż opasek, regulacja zawiasów, zamka, uszczelek, a czasem nawet montaż klamek kupionych osobno. Brak wspólnego języka automatycznie generuje konflikty i dopłaty.
Dochodzi jeszcze jeden aspekt: presja na niską stawkę. Wielu inwestorów porównuje oferty „po numerku”, wybierając najtańszy wariant, bez analizy różnic w technologii montażu. W odpowiedzi część ekip schodzi z ceny, ale nadrabia to tempem pracy i skrótami technologicznymi. Efekt jest taki, że pozornie tania usługa potrafi wygenerować później znaczne koszty regulacji, poprawek tynków, a czasem wręcz wymiany ościeżnic.
Silne parcie na najniższą cenę montażu zwykle kończy się tym, że oszczędza się nie na marży wykonawcy, tylko na czasie, dokładności i materiałach pomocniczych.
Główne czynniki wpływające na koszt montażu drzwi
Rozstrzał cen od ok. 250 do 600 zł za komplet drzwi (ościeżnica + skrzydło) nie bierze się z przypadku. Na końcową kwotę wpływa kilka głównych grup czynników, z których część inwestorzy zauważają dopiero przy rozliczeniu.
Rodzaj drzwi i ościeżnicy
Najprostszą, a jednocześnie bardzo istotną zmienną jest typ drzwi. Standardowe drzwi przylgowe z regulowaną ościeżnicą montuje się stosunkowo szybko, natomiast każdy „bajer” konstrukcyjny oznacza dodatkową robociznę i ryzyko błędu. Drzwi bezprzylgowe, z ukrytymi zawiasami, drzwi z ościeżnicą ukrytą w ścianie czy systemy przesuwne w kasecie wymagają większej precyzji, czasem pracy na kilka etapów.
Wyższa masa skrzydła (drewniane, fornirowane, z wypełnieniem pełnym lub specjalnym akustycznym) również komplikuje montaż. Potrzebne są dokładniejsze regulacje, mocniejsze mocowanie ościeżnicy, większa dbałość o geometrię otworu. To nie są detale – każdy milimetr odchyłki wraca później w postaci trzaskania, ocierania, samoczynnego zamykania.
Znaczenie ma także liczba skrzydeł: drzwi podwójne, asymetryczne, z naświetlem nad lub obok skrzydła wymagają więcej pracy pomiarowej i montażu, a przy tym zwiększają ryzyko błędów. To automatycznie przekłada się na wyższą stawkę za komplet.
Stan otworów drzwiowych
To jeden z najbardziej niedocenianych czynników. W świeżo tynkowanym domu lub mieszkaniu rzadko trafia się otwór idealny: ściany bywają krzywe, wymiary „pływają” nawet o kilka centymetrów, poziomy i piony mają odchyłki większe niż zakłada producent ościeżnicy. Teoretycznie wszystko da się „zgubić” regulowaną ościeżnicą i pianą montażową. W praktyce, im gorszy stan otworu, tym dłuższa walka o poprawną geometrię.
W lepszych ofertach montażowych uwzględnia się doprowadzenie otworu do stanu umożliwiającego prawidłowy montaż: miejscowe skucie tynku, podmurowanie, szlifowanie nierówności. W tańszych – za takie prace dolicza się „ekstrasy” lub zwyczajnie się je pomija, maskując wszystko szerszą opaską i grubszą warstwą pianki. Drzwi będą się zamykać, ale czy po pół roku nadal będą wyglądać i pracować poprawnie – to już inna historia.
Standard i zakres usługi
Pod pojęciem „montażu” może kryć się bardzo różny standard wykonania. Część ekip uznaje, że zastosowanie kilku klinów i pianki to wystarczające mocowanie, inne stosują dodatkowe kotwienie mechaniczne (wkręty, dyble), szczególnie przy cięższych skrzydłach. To wydłuża czas pracy, ale realnie poprawia stabilność całego zestawu.
Znaczenie ma również to, co dzieje się po wstawieniu ościeżnicy i skrzydła. Dokładna regulacja zawiasów, ustawienie języka zamka, wyciszenie pracy skrzydła, estetyczne docięcie i montaż opasek, uszczelnienie połączeń z tynkiem – to wszystko zajmuje czas. W tanich ofertach te elementy są często traktowane „po macoszemu”: drzwi się zamykają, więc montaż uznaje się za zakończony.
Dodatkowy koszt może generować też demontaż starych drzwi i utylizacja. Tu rozpiętość cen jest duża: od symbolicznych kwot „za sztukę” po wyraźnie wyższe stawki przy starszych, ciężkich drzwiach z ościeżnicami stalowymi, które wymagają kucia i naprawy ścian.
Modele rozliczeń i typowe widełki cenowe
Na rynku funkcjonują różne modele rozliczeń za montaż drzwi wewnętrznych. Każdy z nich ma swoje plusy i pułapki, które warto rozumieć przed podpisaniem zlecenia.
Stawka „za sztukę” vs rozliczenie szczegółowe
Najczęściej spotykany model to stawka „za komplet drzwi”. Typowe widełki (stan na ostatnie lata, w dużych miastach) to w przybliżeniu:
- 250–350 zł/szt. – podstawowy montaż prostych drzwi w dobrym otworze, bez większych przeróbek
- 350–500 zł/szt. – standardowy montaż z regulacją, montażem opasek, drobnymi korektami otworu
- 500–700 zł/szt. – drzwi nietypowe, ciężkie, bezprzylgowe, z dodatkowymi pracami przy otworze lub ścianie
Rozliczenie „za sztukę” jest wygodne, ale mocno uogólnia temat. Inwestor ma poczucie, że zna końcowy koszt, dopóki nie pojawią się „niespodzianki”: krzywy otwór, konieczność podkuwania, brak możliwości zamontowania drzwi w przewidziany sposób. Wtedy zaczyna się dopisywanie pozycji dodatkowych.
Alternatywą jest rozliczenie szczegółowe: osobno wyceniony montaż ościeżnicy, skrzydła, opasek, osobno korekty otworu, demontaż starych drzwi, obróbka tynkarska. To mniej „seksi” marketingowo, ale przejrzyściej pokazuje, za co konkretnie się płaci. Ryzyko dopłat jest mniejsze, ale wymaga to od obu stron dokładnego omówienia zakresu.
Niektórzy producenci i salony drzwi oferują montaż w formule „pakietu” – cena obejmuje montaż w standardowych warunkach, z zastrzeżeniem dodatkowych opłat za prace niestandardowe. Tu kluczowe jest, jak definiuje się „standard”. Im ogólniej, tym więcej pola do późniejszych sporów.
Gdzie szukać oszczędności, a gdzie lepiej nie ciąć kosztów
Nie każde obniżenie kosztu montażu musi automatycznie oznaczać problemy. Są obszary, gdzie oszczędności są racjonalne, oraz takie, w których tania usługa zwyczajnie nie ma szans być dobra.
Sensowne cięcia kosztów
Przy większej liczbie drzwi realne jest negocjowanie stawki „od sztuki”. Montaż 2–3 kompletów to zupełnie inna organizacja pracy niż montaż 10–15 sztuk w jednym obiekcie. Ekipa nie traci czasu na dojazdy, rozstawianie narzędzi, może lepiej zaplanować kolejność prac. To uzasadnia rabat.
Można też świadomie zdecydować się na prostsze rozwiązania konstrukcyjne. Klasyczne drzwi przylgowe z regulowaną ościeżnicą, bez ukrytych zawiasów i wyszukanych kaset przesuwnych, są prostsze w montażu. Jeśli budżet jest napięty, często rozsądniej zrezygnować z części „fajerwerków” w projekcie drzwi, niż na siłę ciąć koszty ich montażu.
Oszczędności mogą pojawić się również przy częściowym samodzielnym przygotowaniu otworów: skuciu odstających fragmentów tynku, wyrównaniu największych nierówności, posprzątaniu miejsca pracy. Nie każdy wykonawca zgodzi się na taki model, ale przy uczciwym ustaleniu zakresu bywa to rozsądny kompromis.
Miejsca, gdzie tanio zwykle znaczy ryzykownie
Znaczne zejście ze stawki ma swoją cenę. Przy realnych kosztach pracy i materiałów, bardzo niski koszt montażu oznacza, że ekipa musi albo pracować w ogromnym pośpiechu, albo oszczędzać na elementach niewidocznych na pierwszy rzut oka: ilości piany, liczbie punktów mocowania, jakości regulacji. Drzwi mogą wyglądać dobrze w dniu odbioru, ale problemy pojawią się po kilku miesiącach eksploatacji.
Nie warto też ciąć kosztów na montażu drzwi ciężkich, o podwyższonej izolacyjności akustycznej lub tam, gdzie drzwi mają pełnić dodatkową funkcję (np. drzwi do garderoby w zabudowie meblowej, drzwi w ścianach z cienkich profili). Tu precyzja i solidność montażu są kluczowe, bo ewentualne poprawki bywają bardzo kłopotliwe i drogie.
Jeśli cena montażu jest wyraźnie niższa od średniej rynkowej, trzeba założyć, że ktoś gdzieś tę różnicę „odrobi” – najczęściej na jakości robocizny lub zakresie faktycznie wykonanych prac.
Jak uczciwie porównać oferty i o co pytać wykonawcę
Porównywanie ofert wyłącznie po cenie jednostkowej zwykle prowadzi w ślepy zaułek. Żeby uniknąć rozczarowań, warto wprowadzić minimalny standard informacji, których oczekuje się od wykonawcy lub salonu drzwi.
Podstawowy zestaw pytań, który porządkuje temat, to m.in.:
- Co dokładnie obejmuje cena montażu (ościeżnica, skrzydło, opaski, klamka, uszczelki, regulacja)?
- Jakie prace przy nierównych otworach są w cenie, a za co przewiduje się dopłaty?
- Czy stosowane jest dodatkowe kotwienie mechaniczne, czy tylko pianka?
- Jak wygląda procedura reklamacji, jeśli po kilku miesiącach pojawią się problemy z domykaniem czy ocieraniem?
Warto też poprosić o orientacyjne widełki dopłat za konkretne sytuacje: bardzo krzywy otwór, demontaż starych ościeżnic stalowych, montaż drzwi nietypowych. Daje to obraz, czy oferta jest realistyczna, czy opiera się na „kuszącej” cenie bazowej i późniejszym dokładaniu pozycji.
Z drugiej strony, zbyt szczegółowa wycena również może być sygnałem ostrzegawczym, jeśli każda drobna czynność jest osobno płatna, a podstawowy montaż obejmuje niewiele. W takiej sytuacji łączny koszt często przekracza rozsądne ramy, mimo atrakcyjnej kwoty „startowej”.
Ostatecznie sensownie jest patrzeć na koszt montażu w relacji do wartości samych drzwi i całego budżetu wykończeniówki. Przy komplecie drzwi za kilka, kilkanaście tysięcy złotych, oszczędzanie kilkuset złotych na robociźnie może okazać się pozorne. Drzwi to element użytkowany codziennie – każdy błąd montażowy przypomina o sobie wielokrotnie, często bardziej niż niedociągnięcia w innych obszarach wykończenia.