Panel szklany do kuchni warto zamówić ze szkła hartowanego, szczególnie gdy ma znaleźć się w pobliżu płyty grzewczej. O wyborze decydują także kolor, sposób wykończenia, rozmieszczenie gniazdek oraz metoda montażu.
Hartowanie zwiększa wytrzymałość szkła na zginanie oraz jego odporność na szok termiczny, czyli nagłe zmiany temperatury (wymagania dla szkła hartowanego określa norma PN-EN 12150-1). Ma to znaczenie zwłaszcza nad blatem, gdzie tafla styka się z parą, tłuszczem, wilgocią i ciepłem. Panele na wymiar zamawia się u szklarzy, którzy wykonują je pod konkretny blat. Jeden z zakładów szklarskich tak opisuje szklane panele kuchenne:
„Wyróżniają się łatwością czyszczenia oraz odpornością na wilgoć i zmiany temperatury, dzięki czemu można je stosować przy kuchence gazowej, indukcyjnej czy elektrycznej.”
Źródło: Bogdan Glass, szkło do kuchni we Wrocławiu
| Kryterium wyboru | Szkło przezroczyste | Szkło lakierowane | Szkło matowe |
| Widoczność ściany | Widoczny kolor podłoża | Jednolity kolor tafli | Jednolita matowa powierzchnia |
| Odbicia światła | Możliwe odbicia światła | Możliwe odbicia światła | Ograniczone odbicia światła |
| Dopasowanie kolorystyczne | Dekoracyjne wykończenie ściany | Kolor współgrający z zabudową | Biel, jasna szarość, pastele |
| Przeznaczenie nad blatem | Ochrona przed zachlapaniami | Jednolity panel bez fug | Blat mocno oświetlony |
Rodzaje szkła i kolor: jak dopasować panel do kuchni
Kolor tafli powinien współgrać z frontami, blatem i oświetleniem. Panel może pozostać niemal niewidoczny albo stać się dominującym detalem nad blatem. Do wyboru są tafle przezroczyste, lakierowane, matowe oraz dekorowane grafiką.
Przezroczyste szkło zabezpiecza ścianę przed zachlapaniami, a jednocześnie pozostawia widoczny kolor podłoża. Sprawdza się tam, gdzie ściana ma dekoracyjne wykończenie lub dobrze dobrany odcień farby. Jednolity panel bez fug porządkuje powierzchnię nad blatem i ułatwia utrzymanie jej w czystości.
Jednolity, wyrazisty kolor daje szkło lakierowane, np. Lacobel. Szkło matowe ogranicza odbicia światła, dlatego warto rozważyć je w kuchni z mocno oświetlonym blatem. Przy bieli, jasnej szarości i pastelach dobrze jest porównać próbki szkła float (zwykłego szkła płaskiego) oraz niskożelazowego optiwhite w docelowym świetle. Różnica w odcieniu szkła bywa widoczna dopiero obok frontu lub blatu.
Grafikę trzeba ustalić przed wykonaniem tafli. Nadruk (np. w technologii UV – druku z utwardzaniem promieniowaniem ultrafioletowym) umieszcza się zwykle od spodu szkła, a sposób jego wykonania wpływa na trwałość dekoru, dlatego warto zapytać wykonawcę o technologię. Dekor może mieć formę delikatnego wzoru albo mocnego motywu, który wyznacza charakter całej zabudowy.
Grubość i wycięcia pod gniazdka: pomiar bez poprawek
Pomiar rozpocznij po zamontowaniu szafek i blatu. Wymiary z projektu często różnią się od rzeczywistej przestrzeni, ponieważ ściana może mieć miejscowe odchylenia. Szerokość i wysokość pola nad blatem zmierz w kilku miejscach, a wynik oprzyj na najmniejszym wymiarze, który pozwoli osadzić taflę bez naprężeń.
Panele szklane przygotowuje się na wymiar, także do wnęk oraz przestrzeni między blatem a szafkami wiszącymi. Grubość szkła dobiera się do projektu tafli, rodzaju szkła oraz wybranego mocowania – wykonawca podaje ją w wycenie.
Na szkicu zaznacz położenie każdego gniazdka, włącznika i elementu wychodzącego ze ściany. Podaj również krawędzie blatu, szafek oraz miejsca, w których panel styka się z innymi powierzchniami. Otwory muszą odpowiadać faktycznemu rozmieszczeniu osprzętu. Szkła hartowanego nie można obrabiać po hartowaniu, dlatego wszystkie wycięcia pod gniazdka i włączniki wykonuje się wcześniej, na podstawie dokładnego szkicu.
Montaż na klej lub uchwyty: którą metodę wybrać
Montaż na klej montażowy daje jednolitą powierzchnię bez widocznych uchwytów od frontu. Dobrze prezentuje się przy lacobelu i grafice, ponieważ dekor nie zostaje podzielony przez punkty mocowania. Ściana musi być równa, stabilna, czysta i przygotowana przed zamówieniem panelu.
Montaż mechaniczny opiera się na widocznych uchwytach punktowych, które odsuwają szkło od ściany. Wymiary uchwytów i tulejek dystansowych oraz dopuszczalną grubość szkła podaje producent systemu mocowania. Takie mocowanie nadaje zabudowie bardziej techniczny wygląd.
Metodę montażu wybiera się przed przygotowaniem tafli, ponieważ od niej zależą rozmieszczenie otworów oraz sposób wymiarowania. Przy uchwytach punktowych otwory muszą znaleźć się w projekcie od początku. Szkło podczas osadzania nie może być skręcone ani dociśnięte do nierównej ściany, ponieważ powstające naprężenia mogą doprowadzić do pęknięcia.
Szkło przy płycie gazowej: bezpieczeństwo i odporność na temperaturę
W strefie przy płycie gazowej stosuj szkło hartowane zgodne z normą PN-EN 12150-1 (termicznie hartowane szkło bezpieczne). Taki panel sprawdzi się również w okolicy zlewu, gdzie powierzchnia jest regularnie narażona na parę, wilgoć i rozpryski.
Za palnikami sprawdź u producenta szkła, czy lakier od spodu jest dopuszczony do pracy w podwyższonej temperaturze, i zachowaj odstęp od palników podany w instrukcji płyty. Odporność szkła na temperaturę musi iść w parze z prawidłowym projektem oraz montażem. Nierówne podłoże, źle rozmieszczone otwory albo zbyt mocne dociśnięcie tafli tworzą niepotrzebne naprężenia.
Po stłuczeniu szkło hartowane rozpada się na drobne kawałki o tępych krawędziach, co ogranicza ryzyko skaleczenia. Uderzenie lub błąd montażowy nadal mogą doprowadzić do jego pęknięcia.
Pielęgnacja szklanej powierzchni: jak uniknąć smug i zarysowań
Gładką taflę myje się wilgotną, miękką ściereczką. Świeże zachlapania warto usuwać od razu, zanim tłuszcz i osad zaschną. Po umyciu osusz szkło czystą ściereczką, aby ograniczyć smugi widoczne w świetle podszafkowym.
Do czyszczenia nie używaj szorstkich gąbek, druciaków ani narzędzi z twardą krawędzią. Mogą zarysować powierzchnię szkła albo uszkodzić dekor naniesiony od spodu. Przy silniejszym zabrudzeniu najpierw zwilż miejsce, a potem przetrzyj je delikatnie środkiem przeznaczonym do szkła.
Brak fug ogranicza miejsca, w których osadza się brud. Więcej uwagi wymagają krawędzie tafli oraz okolice gniazdek, gdzie najczęściej zbierają się tłuszcz i kurz.
Źródła
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiające zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EWG – Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej, udt.gov.pl

